Drodzy Goście galerii,
ze względu na duże zainteresowanie otwieramy ponownie wystawę Siergieja Czajki "Żywi i martwi"!
Prace można będzie obejrzeć - uwaga: wyłacznie po wcześniejszym umówieniu się - w dni powszednie w godzinach 16:00-19:00, natomiast w soboty i niedziele w godzinach 13:00- 18:00. Telefon: 600 378900
Zatem prosimy - nie wahajcie się nas turbować!
czytaj więcej
Galeria nieczynna 2020-03-15
W odpowiedzi na rozporządzenie władz dot. zamknięcia placówek instytucjonalnych, zdecydowaliśmy, że do 25.03 galeria będzie nieczynna. Wystawa Siergieja Czajki będzie dostępna dla odwiedzających w późniejszym terminie. O wszystkich zmianach będziemy informować.
czytaj więcej
Sergiej Czajka - wernisaż wystawy 2020-03-10
|
Sergiej Czajka „Żywi i martwi”
Galeria Szara Kamienica Wernisaż 13.03.2020 (piątek), godz.: 19:00
|
 |
|
„Czym są przedmioty na moich obrazach? – pyta artysta. - Dziś to niegroźne już pozostałości po minionych bojach, po fakcie czyjejś śmierci. Spokojni świadkowie straszliwych wydarzeń z przeszłości. Obiekty pozostałe po dwóch światowych wojnach, przeważnie wykopane przez poszukiwaczy pozostałości wojennych. Możliwe, że w cel nigdy nie trafiły, pozostały jednak niemymi świadkami zamierzonego unicestwienia. Części nabojów, kiedyś posłańców śmierci dla wroga, gipsowe maski zrobione z jeszcze ciepłych twarzy poetów, portrety świętych, których ciało nie uległo rozkładowi, niezbędne przedmioty na wojnie i nie tylko. Albo maski jak piękny ślad - łuski, które pozostały po człowieku.
Wystawa (…) może być postrzegana jako idealna przestrzeń muzeum wojny. Przypominać ma ekspozycje z czasów mojego radzieckiego dzieciństwa: tajemnicze błękitne światło neonowych lamp, używanych w tych instalacjach, przeciągało do siebie i budziło dziecięcą wyobraźnię. (…) Uszkodzona broń, hełmy, buty – już niegroźne, znajdujące się ze szkłem muzealnej witryny, teraz już jak niemi świadkowie ludobójstwa, kiedyś jego aktywni współuczestnicy. Wizualne egzemplifikacje prac to przypadkowe zdjęcia z różnych aukcji militarnych, z wystaw muzealnych lub prywatnych kolekcji. Charakterystyczną ich cechą jest amatorstwo, wyrażone w przypadkowości ujęć i źle ustawionym świetle. Niedoskonałość warsztatową potraktowałem jako pewne wyzwanie artystyczne. Daje to szansę dotarcia do sedna rzeczy, omijając pokusę snucia literackiej opowieści. Nie ilustruję idei. Próbuję stworzyć klimat bardzo bliski mi mentalnie. Stan panującego napięcia, ciszy przed burzą. Szukam form plastycznych dla wyrażenia idei milczenia, wypowiedzi poza wypowiedzią – pustki, która przemawia.”
Wystawa „Żywi i martwi” Sergieja Czajki to próba twórczego przetworzenia reprezentacji „martwej” natury w czasie więzionym przez pamięć i foucaultowski dyskurs. Fizjologia, fizyczność i inne funkcjonalne atrybuty materii zyskują tutaj charakter subiektywny, bazujący na zwodniczych i uwikłanych w przemoc systemową mechanizmach mnemotechnicznych - przede wszystkim tych, które ze śmierci czynią tabu i które usuwają jej fizjologiczny wymiar z artystycznego przedstawienia. Skupiając się na fluktuującej ontologii przedmiotów (i ludzi), Czajka bada stan materii zawieszonej w przedstawieniu między bytem a niebytem. Próbuje uchwycić moment transgresji, kiedy to, czego już nie ma, powraca niczym widmo, zakrzywiające swoją obecnością „widzialną” realność i zagęszczające jej status o gesty pamięciowo-wyobrażeniowe. Echo minionych totalitaryzmów (właśnie przemoc i opresyjność znajduje się w centrum zainteresowania artysty) zniekształca ontologię nie tylko pamiątek po tych wydarzeniach, zmienia – jak chciałby artysta - jakość wszelkiego bytu na ziemi. Podważa także „sens” naszego jestestwa. Czajka ujawnia, że życie i śmierć są stronami tej samej monety. Usuwając fizyczne atrybuty śmierci z kultury, człowiek pozbawia się także metafizycznego wymiaru życia i w pewnych okolicznościach staje się - na podobieństwo maski pośmiertnej - pustą skorupą. |
czytaj więcej
Dokumentacja wystawy ZAMIESZKIWANIE, fot. Mateusz Torbus 2019-12-06
|
Emilia Kina / |
Emilia Kina / fragment instalacji |
|
Barabara Gryka / Architektura od środka |
Barbara Gryka / Architektura od środka |
|
Wiktoria Walendzik / fragment instalacji |
Zamieszkiwanie / widok wystawy |
|
Renata Motyka / FOMO |
Barbara Gryka / Architektura od środka |
|
Filip Rybkowski / When the past forms
become future fantasy
|
Filip Rybkowski / When the past forms
|
|
Wystawa Zamieszkiwanie / widok |
Renata Motyka / FOMO |
czytaj więcej
Zamieszkiwanie. Fotorelacja z wernisażu 2019-11-24
 |
 |
 |
 |
 |
 |
czytaj więcej
Barbara Gryka zwyciężczynią Konkursu Fundacji Grey House 2019-11-23
Bardzo nam miło ogłosić, że Jury 9. edycji Konkursu tj.: Jarosław Lubiak, Ewa Łączyńska-Widz, Dorota Monkiewicz, Piotr Sikora, Stanisław Szabłowski oraz Magdalena Ziółkowska jednogłośnie uznało, iż Nagrodę Fundacji Grey House otrzyma w tym roku
Barbara Gryka!
W uzasadnieniu werdyktu czytamy: "Jurorki i jurorzy docenili imponującą biegłość, z jaką artystka połączyła różne tradycje i poetyki w niejednoznaczną całość, niepozbawioną waloru intrygującej intelektualnie prowokacji. Szczególnie interesujące wydało się jury zakażenie klasycznego języka sztuki społecznie zaangażowanej wirusem kultury internetowej i vlogosfery. Artystka swobodnie porusza się w kręgu klasycznych dla współczesnej sztuki pojęć oraz narracji, takich jak spuścizna Hansenowska, twórczość Zofii Rydet, koncept dzieła-jako-archiwum, czy projekty partycypacyjne, nie jest jednak wobec przedmiotów swoich odniesień bezkrytyczna. Przeciwnie, potrafi zająć wobec nich przewrotną, polemiczną a nawet subwersyjną postawę."
Jury zdecydowało się także wyróżnić Emilię Kinę za „wyostrzoną wizualną wrażliwość, połączoną z analitycznym myśleniem o medium obrazu i procesach postrzegania”
Patronat:
 |
.png){kind=small} |
 |
 |
Partner:
czytaj więcej
Zamieszkiwanie // wystawa finalistów konkursu o Nagrodę Fundacji Grey House 2019-11-06
ZAMIESZKIWANIE
Barbara Gryka, Emilia Kina, Renata Motyka, Filip Rybkowski i Wiktoria Walendzik
Kuratorka: Marta Lisok
Wernisaż i ogłoszenie wyników: 23.11, godz. 20:00
Galeria Szara Kamienica
W ciągu dwóch minut w Ameryce powstaje więcej zdjęć, niż wykonano na świecie w całym XIX wieku, pisze Nicolas Mirzoeff w książce „Jak zobaczyć świat”, która jest jednym z podręczników percepcji w dobie wizualnej ekstazy. Dostępność spłaszczonego do dwóch wymiarów świata powoduje, że ucieczka od fizycznych okowów, ku pozbawionym gęstości, lekkim i szybkim ciałom, jeszcze nigdy nie była tak łatwa. Przekraczając krępujące uwarunkowania biologii i geografii, odrywamy się od własnego ciężaru zrywając wszelkie więzi łączące nas z konkretnym miejscem. Nawet używanie określenia „Życie tutaj nauczyło mnie…”, wydaje się dzisiaj bezzasadne. Bo o jakim miejscu mowa, skoro nieustannie przeczesujemy żyzne obszary niematerialności bez pokrycia w świecie fizycznym?Zażyłość w jaką wchodzimy z kolejnymi ekranami generującymi uwodzicielskie widma, wzbudza tęsknotę za zakorzenieniem w materialności. Wywołuje potrzebę zmierzenia się ze stawiającym opór światem, w którym można określać odległości i czas ludzką miarą, daleką od precyzji maszyny.
Idąc heideggerowskim tropem, budowanym przez nośne metafory przestrzenne, będące impulsem dla nowego sposobu myślenia o świecie, tytułowe zamieszkiwaniejest przytomnym byciem. Może być rozumiane jako stan wyczulenia na przenikanie się wirtualności i fizyczności, troskliwe badanie przeobrażeń percepcji, które rozgrywają się na naszych oczach. Jak wyraził się Jorge Luis Borges, może prawdziwym sposobem przebywania w jakimś miejscu jest być daleko i tęsknić? Może dlatego w czasach, kiedy wędrujemy w rzeczywistości wirtualnej, oddzielając się od swojej fizycznej powłoki, łatwiej nam mówić o materialności, badając ją z dystansu.
Każdy z artystów biorących udział w wystawie, pomimo permanentnego zanurzenia w świetlistości ekranów, w sztuce preferuje analogowe rozwiązania i na swój sposób próbuje opowiedzieć o ucieczce od fatamorgany, mirażu i upiększającego filtra. Używając rzeźby, fotografii, obiektu proponuje inną formę otrzeźwienia z wizualnej maligny i cyfrowego przebodźcowania. Te gesty oporu wobec wykorzeniania z miejsca, rozumianego tradycyjnie, jako lokalizacja o określonej szerokości i długości geograficznej, przekładają się na pięć terapeutycznych ćwiczeń z czujności wobec obrazu. Pięć zadań dla wyobraźni, które w laboratoryjnych warunkach galerii, pozwalają na docenienie materialności, z jej dynamiką mieszania się, rozpraszania, skraplania, wytrącania osadu, rozpadu i regeneracji.
Patronat medialny:
|
|
|
|
Partner:
.png){kind=small} |
Dokumentacja fotograficzna: Mateusz Torbus
Projekty graficzne: Kaja Gliwa
czytaj więcejWyniki I etapu Konkursu Fundacji Grey House 2019-10-06
Dobry wieczór,
znamy juz wyniki I etapu Konkursu Fundacji Grey House!
Jury w składzie: Jarosław Lubiak, Ewa Łączyńska-Widz, Dorota Monkiewicz, Piotr Sikora, Stach Szabłowski, Magdalena Ziółkowska i Krystyna Axmann - prezes Fundacji zakwalifikowało do II etapu:
Barbarę Grykę,
Emilię Kinę,
Renatę Motykę,
Filipa Rybkowskiego i
Wiktorię Walendzik (kolejność w porzadku alfabetycznym).
Bardzo serdecznie gratulujemy!
Jurorom dziękujemy za ogrom pracy
Wszystkim artystkom i artystom dziękujemy za udział!
czytaj więcej
Termin ogłoszenia wyników I etapu Konkursu 2019-09-26
Drodzy Uczestniczki i Uczestnicy Konkursu
Bardzo nam przykro, że nadwerężamy waszą cierpliwość i tak długo musicie czekać na wyniki Konkursu. Jury nie jest niestety w stanie szybciej uporać się z taką ilością zgłoszonych prac - poprosiło o czas do 6. października.
Pełna lista finalistów zostanie ogłoszona 07.10. 2019
Mamy nadzieję na wasze zrozumienie. Każdy głos zaproszonych przez nas w tym roku jurorów dla was bedzie liczyć się po wielokroć - tego jestesmy pewni.
Trzymamy kciuki
czytaj więcej
Przedłużamy nabór do konkursu Fundacji Grey House! 2019-07-09
Na zgłoszenia online na konkurs Fundacji Grey House czekamy do 20 lipca!
Wystarczy wypełnić kartę zgłoszeniową, dołączyć online prace i mieć na siebe pomysł na przyszłość!
W razie wątpliwości dot. regulaminu prosimy dzwonić +48 600378900
Do usłyszenia :)
czytaj więcej« poprzednia | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | następna »