/home/greyhouse/ftp/szara_www
Aktualności
Zmiana godzin otwarcia wystawy 2020-07-06

Miło nam poinformować, iż wystawa "Ranne ptaki są nieufne" Dyby i Adama Lachów w bieżącym tygodniu (6-12.07)  czynna jest codziennie :)  

Od poniedziałku do piątku w godzinach 15:00 -19:00 i w weekendy 11:00 - 19:00

Zapraszamy wspólnie  z Miesiącem Fotografii!

czytaj więcej

MFK 2020 w Szarej Kamienicy! Juz wkrótce :) 2020-06-21

 

Ranne ptaki są nieufne

 

Dyba Lach, Adam Lach
Kurator: Michał Łuczak

27.06 - 26.07.2020

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/rewizje_promo01.jpg 

Ostatnie trzy i pół roku Dyba i Adam Lach spędzili w Polskach wszystkich liter. Model ich pracy przypominał ten z najlepszych czasów reportażu, kiedy redakcje wysyłały reporterów w różne regiony Polski, by po prostu zobaczyli, „jak tam jest”. Czas na przygotowanie materiału nigdy nie był nieograniczony, ale starczało go, by przyjrzeć się określonemu miejscu, a nawet znudzić nim. 

Kraj był wtedy pozamykany, ale ludzie – otwarci. Dziś świat przyspieszył, wydaje się mniejszy, granice są w większości otwarte. Od pewnego czasu w Polsce wszystko wydaje się ustalone – strony, poglądy, podziały, mity i symbole. Gotowe diagnozy są łatwo dostępne i łatwo przyswajalne, wystarczy którąś wybrać.

Dyba i Adam mieli wątpliwości – z nich powstały teksty i fotografie, zamknięte w książce Rewizje. Wystawa Ranne ptaki są nieufne w przeciwieństwie do książki jest pozbawiona tekstu. A wszystko, co powinno się wiedzieć, wchodząc do galerii, to to, że jesteśmy w Polsce – w Polsce „ciekawych czasów”.

Poprzez same fotografie można pokazać wiele, choć niekoniecznie konkretnie. Dużo zależy od kontekstu, jaki wniesiemy – każdy i każda z nas. Trzeba też pamiętać, że z fotografią i z samą Polską jest trochę jak w piosence Marii Peszek Polska A, B, C i D: „Nic nie jest takim, jakim się wydaje”.

Michał Łuczak
9 marca 2020

Kuratorską pracę nad wystawą zamknęliśmy powyższym tekstem. Ostateczną wersję napisałem 9 marca, czyli w poniedziałek. W środę 11 marca polski rząd postanowił, że następnego dnia zostają zamknięte wszystkie placówki edukacyjne, a 14 marca wprowadzono stan zagrożenia epidemicznego. 

Medialna rzeczywistość pełna była stwierdzeń o historycznym wydarzeniu, sytuacji „bez precedensu” i możliwej zmianie, jaką może ona wywołać. 

Wystawę pokazujemy jednak w niezmienionej formie. Uzupełniliśmy ją jednym nowym zdjęciem wykonanym w trakcie pandemii – zostało ono umieszczone w osobnej części galerii. Decyzja ta jest o tyle istotna, że choć nic nie zostało zmienione, coś się jednak zmieniło. 

Fotografia przylega do czasów, w jakich powstała, szczególnie ta dokumentalna czy reporterska, ale moment, w którym się ją ogląda, jest jednym z kontekstów, o których pisałem wyżej. 

18 czerwca 2020

Adam Lach – dokumentalista, twórca wizualny. Publikuje w „The New York Times”, „Le Monde”, „The Guardian”, „GEO”, „Newsweek”. Laureat wielu konkursów fotografii, w tym POYi, IPA, Grand Press Photo. Autor książek fotograficznych: Stigma, nagrodzonej w konkursie IPA, oraz Neverland, wybranej do autorskiej kolekcji photobooków Martina Parra prezentowanych w Tate Gallery. Jego fotografia zatytułowana Wolność została ogłoszona Ikoną Trzydziestolecia w międzynarodowym konkursie Press Club Polska. Jego prace prezentowano m.in. w Paryżu na festiwalu La Quatriéme Image, na Biennale w Pradze, na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge.

Dyba Lach – dokumentalistka, producentka, autorka. Absolwentka Wydziału Organizacji Sztuki Filmowej Szkoły Filmowej w Łodzi oraz kierunku fotografia prasowa w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Współautorka książki fotograficznej Stigma, nagrodzonej w konkursie International Photography Awards i wybranej publikacją roku 2014 w Konkursie im. Beaty Pawlak organizowanym przez Fundację Batorego. Laureatka DEBUTS 2015 – drugiej edycji międzynarodowego konkursu młodych fotografów. Reżyseruje i koordynuje wydarzenia artystyczne, spektakle, koncerty, projekty kulturalne, krótkie formy dokumentalne.

 

Organizator: Miesiąc Fotografii w Krakowie

Partner: Fundacja Grey House Szara Kamienica 

 

czytaj więcej

Wystawa Siergieja Czajki otwarta ponownie 2020-06-05

Drodzy Goście galerii,

ze względu na duże zainteresowanie otwieramy ponownie wystawę Siergieja Czajki "Żywi i martwi"!  

Prace można będzie obejrzeć - uwaga: wyłacznie po wcześniejszym  umówieniu się -   w dni powszednie w godzinach 16:00-19:00, natomiast w soboty i niedziele w godzinach 13:00- 18:00.  Telefon: 600 378900

Zatem prosimy - nie wahajcie się nas turbować!

 

czytaj więcej

Galeria nieczynna 2020-03-15

 

 

W odpowiedzi na rozporządzenie władz dot. zamknięcia placówek instytucjonalnych, zdecydowaliśmy, że do 25.03 galeria będzie nieczynna. Wystawa Siergieja Czajki będzie dostępna dla odwiedzających w późniejszym terminie. O wszystkich zmianach będziemy informować.

 

 

 

czytaj więcej

Sergiej Czajka - wernisaż wystawy 2020-03-10

 

Sergiej Czajka 

„Żywi i martwi”

 

Galeria Szara Kamienica

Wernisaż 13.03.2020 (piątek), godz.: 19:00

 

http://www.szarakamienica.pl//public/picture/4Untitled_40x40_oil%20in%20canvas_2015.jpg

 

„Czym są przedmioty na moich obrazach? – pyta artysta. - Dziś to niegroźne już pozostałości po minionych bojach, po fakcie czyjejś śmierci. Spokojni świadkowie straszliwych wydarzeń z przeszłości. Obiekty pozostałe po dwóch światowych wojnach, przeważnie wykopane przez poszukiwaczy pozostałości wojennych. Możliwe, że w cel nigdy nie trafiły, pozostały jednak niemymi świadkami zamierzonego unicestwienia. Części nabojów, kiedyś posłańców śmierci dla wroga, gipsowe maski zrobione z jeszcze ciepłych twarzy poetów, portrety świętych, których ciało nie uległo rozkładowi, niezbędne przedmioty na wojnie i nie tylko. Albo maski jak piękny ślad - łuski, które pozostały po człowieku. 

 

Wystawa (…) może być postrzegana jako idealna przestrzeń muzeum wojny. Przypominać ma ekspozycje z czasów mojego radzieckiego dzieciństwa: tajemnicze błękitne światło neonowych lamp, używanych w tych instalacjach, przeciągało do siebie i budziło dziecięcą wyobraźnię. (…) Uszkodzona broń, hełmy, buty – już niegroźne, znajdujące się ze szkłem muzealnej witryny, teraz już jak niemi świadkowie ludobójstwa, kiedyś jego aktywni współuczestnicy. 

Wizualne egzemplifikacje prac to przypadkowe zdjęcia z różnych aukcji militarnych, z wystaw muzealnych lub prywatnych kolekcji. Charakterystyczną ich cechą jest amatorstwo, wyrażone w przypadkowości ujęć i źle ustawionym świetle. Niedoskonałość warsztatową potraktowałem jako pewne wyzwanie artystyczne. Daje to szansę dotarcia do sedna rzeczy, omijając pokusę snucia literackiej opowieści. 

Nie ilustruję idei. Próbuję stworzyć klimat bardzo bliski mi mentalnie. Stan panującego napięcia, ciszy przed burzą.  Szukam form plastycznych dla wyrażenia idei milczenia, wypowiedzi poza wypowiedzią – pustki, która przemawia.”

 

Wystawa „Żywi i martwi” Sergieja Czajki to próba twórczego przetworzenia reprezentacji „martwej” natury w czasie więzionym przez pamięć i foucaultowski dyskurs.  Fizjologia, fizyczność i inne funkcjonalne atrybuty  materii zyskują tutaj charakter subiektywny, bazujący na zwodniczych i uwikłanych w przemoc systemową mechanizmach mnemotechnicznych - przede wszystkim tych, które ze śmierci czynią tabu i które usuwają jej fizjologiczny wymiar z artystycznego przedstawienia.  

Skupiając się na fluktuującej ontologii przedmiotów (i ludzi), Czajka bada stan materii zawieszonej w przedstawieniu między bytem a niebytem.  Próbuje uchwycić moment transgresji, kiedy to, czego już nie ma, powraca niczym widmo, zakrzywiające swoją obecnością „widzialną” realność i zagęszczające jej status o gesty pamięciowo-wyobrażeniowe.  Echo minionych totalitaryzmów (właśnie przemoc i opresyjność znajduje się w centrum zainteresowania artysty) zniekształca ontologię nie tylko pamiątek po tych wydarzeniach, zmienia – jak chciałby artysta - jakość wszelkiego bytu na ziemi. 

Podważa także „sens” naszego jestestwa. Czajka ujawnia, że życie i śmierć są stronami tej samej monety.  Usuwając fizyczne atrybuty śmierci z kultury, człowiek pozbawia się także metafizycznego wymiaru życia i w pewnych okolicznościach staje się - na podobieństwo maski pośmiertnej - pustą skorupą.

 

 

czytaj więcej

Dokumentacja wystawy ZAMIESZKIWANIE, fot. Mateusz Torbus 2019-12-06

 

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/dokuemntacja%20zamieszkiwanie/mt191125-SZARA-DOKUMENTACJA-3734.jpg

Emilia Kina /  

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/dokuemntacja%20zamieszkiwanie/mt191125-SZARA-DOKUMENTACJA-3747.jpg

Emilia Kina / fragment instalacji

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/dokuemntacja%20zamieszkiwanie/Barbara%20Gryka%20.jpg

Barabara Gryka / Architektura od środka 

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/dokuemntacja%20zamieszkiwanie/Barbara%20Gryka2.jpg

Barbara Gryka / Architektura od środka

 http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/dokuemntacja%20zamieszkiwanie/mt191125-SZARA-DOKUMENTACJA-3748.jpg

Wiktoria Walendzik / fragment instalacji

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/dokuemntacja%20zamieszkiwanie/mt191125-SZARA-DOKUMENTACJA-3771.jpg

 Zamieszkiwanie / widok wystawy

 http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/IMG_3287%202.jpg

Renata Motyka / FOMO 

 http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/IMG_3288%202.jpg

Barbara Gryka / Architektura od środka

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/dokuemntacja%20zamieszkiwanie/mt191125-SZARA-DOKUMENTACJA-3802.jpg

Filip Rybkowski / When the past forms
become future fantasy

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/dokuemntacja%20zamieszkiwanie/mt191125-SZARA-DOKUMENTACJA-3821.jpg

Filip Rybkowski / When the past forms 

Wystawa Zamieszkiwanie / widok

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/dokuemntacja%20zamieszkiwanie/mt191125-SZARA-DOKUMENTACJA-3782.jpg

Renata Motyka / FOMO

   

 

czytaj więcej

Zamieszkiwanie. Fotorelacja z wernisażu 2019-11-24

 

   
 http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/IMG_2243.JPG  http://www.szarakamienica.pl/public/picture/9_%20konkurs/part000001.jpg
   

 

czytaj więcej

Barbara Gryka zwyciężczynią Konkursu Fundacji Grey House 2019-11-23

 

Bardzo nam miło ogłosić, że Jury 9. edycji Konkursu tj.: Jarosław Lubiak, Ewa Łączyńska-Widz, Dorota Monkiewicz, Piotr Sikora, Stanisław Szabłowski oraz Magdalena Ziółkowska jednogłośnie uznało, iż Nagrodę Fundacji Grey House otrzyma w tym roku 

Barbara Gryka! 

 

 

W uzasadnieniu werdyktu czytamy: "Jurorki i jurorzy docenili imponującą biegłość, z jaką artystka połączyła różne tradycje i poetyki w niejednoznaczną całość, niepozbawioną waloru intrygującej intelektualnie prowokacji. Szczególnie interesujące wydało się jury zakażenie klasycznego języka sztuki społecznie zaangażowanej wirusem kultury internetowej i vlogosfery. Artystka swobodnie porusza się w kręgu klasycznych dla współczesnej sztuki pojęć oraz narracji, takich jak spuścizna Hansenowska, twórczość Zofii Rydet, koncept dzieła-jako-archiwum, czy projekty partycypacyjne, nie jest jednak wobec przedmiotów swoich odniesień bezkrytyczna. Przeciwnie, potrafi zająć wobec nich przewrotną, polemiczną a nawet subwersyjną postawę."

Jury zdecydowało się także wyróżnić Emilię Kinę za „wyostrzoną wizualną wrażliwość, połączoną z analitycznym myśleniem o medium obrazu i procesach postrzegania”

 

 

 

 Patronat:

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/radiofonia%20B%20RGB.png http://www.szarakamienica.pl/public/picture/TVP3-Krak%C3%B3w_svg.png

Partner: 

 

czytaj więcej

Zamieszkiwanie // wystawa finalistów konkursu o Nagrodę Fundacji Grey House 2019-11-06

 

ZAMIESZKIWANIE

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/zamieszkiwanie_plakat_B2_ost.pdf 

 

Barbara Gryka, Emilia Kina, Renata Motyka, Filip Rybkowski i Wiktoria Walendzik

 

Kuratorka: Marta Lisok

 

Wernisaż i ogłoszenie wyników: 23.11, godz. 20:00 

Galeria Szara Kamienica

 

 

W ciągu dwóch minut w Ameryce powstaje więcej zdjęć, niż wykonano na świecie w całym XIX wieku, pisze Nicolas Mirzoeff w książce „Jak zobaczyć świat”, która jest jednym z podręczników percepcji w dobie wizualnej ekstazy. Dostępność spłaszczonego do dwóch wymiarów świata powoduje, że ucieczka od fizycznych okowów, ku pozbawionym gęstości, lekkim i szybkim ciałom, jeszcze nigdy nie była tak łatwa. Przekraczając krępujące uwarunkowania biologii i geografii, odrywamy się od własnego ciężaru zrywając wszelkie więzi łączące nas z konkretnym miejscem. Nawet używanie określenia „Życie tutaj nauczyło mnie…”, wydaje się dzisiaj bezzasadne. Bo o jakim miejscu mowa, skoro nieustannie przeczesujemy żyzne obszary niematerialności bez pokrycia w świecie fizycznym?Zażyłość w jaką wchodzimy z kolejnymi ekranami generującymi uwodzicielskie widma, wzbudza tęsknotę za zakorzenieniem w materialności. Wywołuje potrzebę zmierzenia się ze stawiającym opór światem, w którym można określać odległości i czas ludzką miarą, daleką od precyzji maszyny.

 

Idąc heideggerowskim tropem, budowanym przez nośne metafory przestrzenne, będące impulsem dla nowego sposobu myślenia o świecie, tytułowe zamieszkiwaniejest przytomnym byciem. Może być rozumiane jako stan wyczulenia na przenikanie się wirtualności i fizyczności, troskliwe badanie przeobrażeń percepcji, które rozgrywają się na naszych oczach. Jak wyraził się Jorge Luis Borges, może prawdziwym sposobem przebywania w jakimś miejscu jest być daleko i tęsknić? Może dlatego w czasach, kiedy wędrujemy w rzeczywistości wirtualnej, oddzielając się od swojej fizycznej powłoki, łatwiej nam mówić o materialności, badając ją z dystansu. 

Każdy z artystów biorących udział w wystawie, pomimo permanentnego zanurzenia w świetlistości ekranów, w sztuce preferuje analogowe rozwiązania i na swój sposób próbuje opowiedzieć o ucieczce od fatamorgany, mirażu i upiększającego filtra. Używając rzeźby, fotografii, obiektu proponuje inną formę otrzeźwienia z wizualnej maligny i cyfrowego przebodźcowania. Te gesty oporu wobec wykorzeniania z miejsca, rozumianego tradycyjnie, jako lokalizacja o określonej szerokości i długości geograficznej, przekładają się na pięć terapeutycznych ćwiczeń z czujności wobec obrazu. Pięć zadań dla wyobraźni, które w laboratoryjnych warunkach galerii, pozwalają na docenienie materialności, z jej dynamiką mieszania się, rozpraszania, skraplania, wytrącania osadu, rozpadu i regeneracji.

Patronat medialny:

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/radiofonia%20B%20RGB.png http://www.szarakamienica.pl/public/picture/TVP3-Krak%C3%B3w_svg.png

 

Partner:

http://www.szarakamienica.pl/public/picture/7wystawa/MeetFprzezro(1).png

 

 

Dokumentacja fotograficzna: Mateusz Torbus 

Projekty graficzne: Kaja Gliwa

czytaj więcej

Wyniki I etapu Konkursu Fundacji Grey House 2019-10-06

Dobry wieczór,

znamy juz wyniki I etapu Konkursu Fundacji Grey House! 

Jury w składzie: Jarosław Lubiak, Ewa Łączyńska-Widz, Dorota Monkiewicz, Piotr Sikora, Stach Szabłowski, Magdalena Ziółkowska i Krystyna Axmann - prezes Fundacji zakwalifikowało do II etapu:

Barbarę Grykę,

Emilię Kinę,

Renatę Motykę,

Filipa Rybkowskiego i

Wiktorię Walendzik (kolejność w porzadku alfabetycznym).

 Bardzo serdecznie gratulujemy!

 

Jurorom dziękujemy za ogrom pracy

Wszystkim artystkom i artystom dziękujemy za udział! 

 

 

 

 

 

czytaj więcej

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | następna »